స్వయంభుననునువు కుమార్తెల చరిత్రలు విన్నావు. ప్రియవ్రతుడు, ఉత్తానపాదుడు, ” ఆయన కుమారులు, ఇందులో ఉతావనుడు ఉత్తముడు.
ఉత్తానపాద మహారాజుకు రెండు భార్యలు ఉన్నారు — సునీతి మరియు సురుచి. సునీతి వినయగుణశీలి. ఆమె కుమారుడు ధ్రువుడు. Dhruva
సురుచి కుమారుడు ఉత్తముడు. కాలప్రభావం వల్ల మహారాజుకు సునీతి కంటే సురుచిపై ఎక్కువ అనురాగం ఏర్పడింది. అందువల్ల ఆయన ఎక్కువగా సురుచితోనే కాలక్షేపం చేసేవాడు.
ఒకసారి ఉత్తముడు ఉత్తానపాదుని తొడపై కూర్చొని ఆడుకుంటూ ఉండగా, అది చూసిన ధ్రువుడు కూడా తన తండ్రి వైపు ఆశగా చూశాడు.అది గమనించిన నురచి, పరిహాసం.
ఈ సింహాసనంపై ఎక్కాలనుకుంటే, నువ్వు నా గర్భంలో పుట్టిన వాడివి కావాలి.
నా పుట్టుక లేకుండా నీకు ఆ అదృష్టం రాదుఇప్పటికి మంచిపోలేదు. శ్రీవారిని ప్రార్ధించు. దిన అన్నగ్రహించి నన్ను నా కొడుకుగా పట్టినాడు. అప్పుడు మహారాజు నిన్ను వైపున కేతమినప్పు వెక్కుమంది.
కోలుగోలుక విడుస్తూ తల్లిదగ్గరకు వెళ్ళాడు. ఎంపి గేడుస్తావు నాయనా! ఎవరు చేసుకున్న కర్మ వారు అనుభవించాలి.
అగ్ని సాక్షిగా వివాహం చేసుకున్న నన్ను ఆయన చాడికిందనట్లు చూస్తున్నారు హానం చేసినా మరచి వెంటమాటలు చెప్పింది.
శ్రీహరి సార్వభౌమత్వం గురించి వేదాలు ఒకే మాటగా చెబుతున్నాయి. స్వాయంభువ మనువు కూడా శ్రీహరి సేవాక్రతువులు చేసి ఇహలోకంలో భోగభాగ్యాలను పొందాడు. నువ్వు కూడా ఆయనను ధ్యానించు,” అని అంది
తల్లిమాటలే పరమప్రమాణంగా భావించి, రాజధాని విడిచి అరణ్యానికి లేవాడు. దానిలో వారదుడు కనిపించి శిరము నిమిరాడు. నారదుని పనిత్రకరస్పర్శతో సర్వపాపాలు వరించాయి. నాయనా! మాటపడితే సహించలేని క్షత్రియమశీయునివలె ఉన్నారు.
ఎక్కడకి పడుకున్నావు? అని ప్రశ్నంచాడు. ద్రవుడు మహర్షి! సవతి తల్లి మాటలనే కఠిన బాణాలుగా భావించి గాయపడిన నా మనస్సును భగవంతునిపై ధ్యానం చేసి ప్రశాంతం చేసుకోవడానికి నేను వెళ్తున్నాను,” అని అన్నాడు.
ని దీక్షమి పరిశీలించి, తిరిగి రాజధానికి వంపుదామని ప్రయత్నించాడు. నా వినలేదు త్రిపుడు.. ఇప్పుడు నారదుడు: నాయనా! శ్రముతో పరీతీరాన మధువనం ఉంది.
అడవిలో ప్రశాంతమైన వాతావరణం ఉంది. అక్కడ నిర్మానుష్య ప్రదేశంలో ఆసీనుడై, ఇంద్రియాలను నిగ్రహించి, ప్రాణాలను స్థిరపరచుకుని శ్రీహరిని ధ్యానించు,” అని నారాయణ మంత్రాన్ని ఉపదేశించాడు. లలిత కాంచన సూపు నాలుకృతుండు.
నిరతిశయ నద్గుణుడు దర్శనీయ తముడు వాసుదేవుని త్రికరణశుద్ధిగా పూజించి సేవించిన వారికి ఆయన కోరిన వరాలను ప్రసాదిస్తాడు,
” అని నారదుడు ఉపదేశించాడు. ఆ మాటలు విని ధ్రువుడు ఆనందంతో నారద మహర్షికి నమస్కరించి మధువనానికి బయలుదేరాడు.
యమునా నదిలో స్నానం చేసి, నియమబద్ధుడై పద్మాసనంలో కూర్చొని పరమపురుషుడైన శ్రీహరిపై మనస్సును నిలిపి ధ్యానం ప్రారంభించాడు.
మొదట మూడు రోజులకు ఒకసారి దొరికిన వెలగపండ్లు ఆహారంగా తీసుకున్నాడు. తరువాత కొన్ని రోజులు ఆహారం తినకుండా నేలపై పడిన ఆకులను మాత్రమే తీసుకుంటూ జీవించాడు.
మూడవ నెలలో తొమ్మిది రోజులకు ఒకసారి మాత్రమే నీరు తాగి కడుపు నింపుకున్నాడు. తరువాత పన్నెండు రోజులకు ఒకసారి మాత్రమే ఆహారం తీసుకున్నాడు. ఆ తరువాత ఒక కాలి మీద నిలబడి, గాలి కూడా తీసుకోకుండా ఘోర తపస్సు చేశాడు.
కాయిలా ఉండి పరాత్పరుని ధ్యారిస్తూ గడుపుతూంటే ముల్లోకాలూ అంతట దేవతలందరూ శ్రీహరిని చేరి, చరాచర భూతకోటికి కలిగిన ఈ ఉపద్రవాన్ని నివారించమని ప్రార్థించారు.
అప్పుడు ఆయన మందహాసం చేసి, ‘భయపడకండి. ఉత్తానపాదుని కుమారుడు ధ్రువుడు నన్ను స్మరిస్తూ ఘోర తపస్సు చేస్తున్నాడు,’ అని అన్నారువాడి తదాగ్ని తీవ్రతవల్ల ఈ ఉపద్రవం ఏర్పడింది. వారికి దీక్ష విరమింపజేస్తాను, మీరు వెళ్ళిరండి, అన్నాడు. దేవతలందరూ వారి వారి వివాసాలకు వెళ్ళాడు.
మరుక్షణంలో శ్రీహరి ధ్రువుని ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. భక్తశిరోమణి ధ్రువుడు పులకించి చతుర్భుజుడైన శ్రీమహావిష్ణువుకు పాదాభివందనం చేసి నిలబడ్డాడు. అప్పుడు పురుషోత్తముడు తన శంఖంతో అతని చెంపను మృదువుగా తాకాడు.
అంతతో జ్ఞాయై నారాయణుని కీర్తిస్తూ: నీకు మ్రొక్కెడ అత్యంత నియమమెప్ప దన్య చారిత్ర! పంకజ పత్రనేత్ర!! చినచరాకార! నిత్యలక్ష్మి విహార! అవ్యయానంద! గోవింద! వారికి ముకుంద! అది ప్రాది నిలబడ్డాడు. శ్రీవారి చిరునవ్వుతో కుమారా!
మహర్షులతో కూడి నిఖిల తారాగణాలు, గ్రహమండలాలు నిరంతరం ప్రదక్షిణం చేసే ‘ధ్రువపదం’ అనే స్థానం నీకు కల్పిస్తున్నాను. అది ప్రళయకాలంలో కూడా నశించదు.
ఆ దివ్యస్థానానికి చేరుకునే ముందు నీవు కొంతకాలం రాజ్యపాలన చేయాలి. ఆ కాలమంతా నన్నే స్మరిస్తూ ధర్మబద్ధంగా పాలన సాగించు. అనంతరం పరమపదాన్ని పొందుతావు,” అని భగవానుడు అనుగ్రహించాడు.
ద్రపుడు యింటికి తిరిగి వచ్చాడు. రాజధానిలోని ప్రజలందరూ ఎంతో ఉత్సాహంతో స్వాగతం పలికారు.
ఉత్తానపాదుడు ఆనందబాష్పాలతో ధ్రువుని ఆలింగనం చేసి రాజధానికి తీసుకువెళ్లి అతనికి పట్టాభిషేకం చేశాడు. అనంతరం వానప్రస్థాశ్రమాన్ని స్వీకరించి అరణ్యానికి వెళ్లిపోయాడు.
ధ్రువుడు ప్రజాపతి కుమార్తె అయిన భ్రమి అనే గుణవతిని వివాహం చేసుకుని కల్పుడు, వత్సరుడు అనే కుమారులను పొందాడు. తరువాత మరో వివాహం చేసి ఉత్కలుడు అనే కుమారుని, ఒక కుమార్తెను కూడా పొందాడు
సంతోషంగా ఉండు. నిర్మల హృదయంతో నిష్ఠగా నామస్మరణనే జీవిత ధ్యేయంగా చేసుకొని జీవించు,” అని చెప్పి ఆయనను పంపించాడు.
ధ్రువుడు తన రాజ్యానికి వచ్చి భూరి దానాలతో అనేక యజ్ఞాలు చేసి, పురుషోత్తముడైన శ్రీహరిపై మనస్సు నిలిపి, సర్వం హరిమయమని భావిస్తూ కొంతకాలం రాజ్యపాలన చేశాడు. తరువాత తన కుమారునికి సింహాసనం అప్పగించి బదరికావనానికి వెళ్లాడు. Dhruva
అక్కడ పవిత్ర నదీజలాల్లో స్నానం చేసి పద్మాసనంలో కూర్చొని నారాయణుని నామస్మరణను ప్రారంభించాడు. కొంతకాలం తరువాత నంద, సునందులనే నారాయణ సేవకులు దివ్యవిమానాన్ని తీసుకువచ్చి ధ్రువుని దానిపై ఎక్కించి వైకుంఠం వైపు ప్రయాణం ప్రారంభించారు.
అయినా వారి మాయాజాలాన్ని ఎలా ఛేదించాలో ఆలోచిస్తున్న సమయంలో మునులు ప్రత్యక్షమయ్యారు.అని అదృశ్యమయాన విఖిఐ మాయలమా సంహరించే శ్రీహద ్మరణతో ద్రువుడు శ్రీవారిని స్మరించి తారకుణాస్త్రం ప్రయోగించాడు.
అంతలో దిక్కులు చిన్నగిల్లినట్లు అనిపించింది. యుద్ధభూమిలో ఘోర సంగ్రామం జరుగుతూ, యోధులు ఒకరిపై ఒకరు బాణాలు సంధిస్తూ పోరాడుతున్నారు. కొందరు గాయపడి నేలపై పడిపోయారు, మరికొందరు చేతులు విరిగి బాధపడుతూ కనిపించారు. యుద్ధభూమి అంతా నానా విధాలుగా నాశనం అయింది.
అలాంటి సమయంలో స్వాయంభువ మనువు అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యాడు. సివిటీ నాతిక కృత్యం దేవోలిమావంకల విశప్రాయులుచేసే వచి యిది.
సర్వలోకాల అధీశుడైన నారాయణుని సేవించి ఆయన అనుగ్రహాన్ని పొందుటకై పాపకర్మలు చేయకూడదు. సమస్త భూతమాత్రల పట్ల స్నేహభావం కలిగినవారిపై శ్రీహరి కృప ప్రసాదిస్తాడు
వీరనోద వారినే స్వమంపల్ల యింతచేస్తున్నానంటావు. వీరునవిత్త మాత్రలు అంతా శ్రీవారి లీలవల్ల సాగుతుంటుంది.
దైత్యులకు మృత్యురూపుడై, భక్తజనులకు అమృతస్వరూపుడై ఉన్న సర్వాంతర్యామి నారాయణుడు.
ఆయన చరణారవింద సేవను మించినది లేదు. నీ సోదరుని చంపారని నువ్వు వీరిని సంహరించావు. అందువల్ల కులేసునక ఆపచారం జరిగింది. ఆయన పరమశివుని జన్దనకుడు. ఈ సమయంలో ఉత్తముడు అరణ్యానికి వేటకు వెళ్లి అక్కడ ఒక యక్షుని చేతిలో మరణించాడు.
ధ్రువుడు ప్రసన్నుడై ఉన్నాడని వార్త విని కుబేరుడు తన అనుచరులతో అక్కడికి వచ్చాడు.శలేదిని చూస్తూనే ధ్రువుడు చేతులు జోడించాడు. అప్పుడు శుచేదుడు: భాశమానా! మాతాతగారి మాటలువిని నువ్వు కాంతించారు.
సంతోషంగా ఉండు. నువ్వు నిర్మల హృదయంతో నిష్ఠగా నామస్మరణనే జీవిత ధ్యేయంగా చేసుకొని జీవించు,” అని చెప్పి ఆయనను పంపించాడు.
ధ్రువుడు తన రాజ్యానికి వచ్చి భూరి దానాలతో అనేక యజ్ఞాలు చేసి, పురుషోత్తముడైన శ్రీహరిపై మనస్సు నిలిపి, సర్వం హరిమయమని భావిస్తూ కొంతకాలం రాజ్యపాలన చేశాడు. తరువాత తన కుమారుని సింహాసనం మీద కూర్చోబెట్టి, బదరికావనానికి వెళ్లాడు.
అక్కడ పవిత్రమైన నదీజలాలలో స్నానం చేసి పద్మాసనంలో కూర్చొని నారాయణుని నామస్మరణను ప్రారంభించాడు. కొంతకాలానికి నంద, సునందులనే నారాయణ సేవకులు దివ్యవిమానాన్ని తీసుకువచ్చి ధ్రువుని దానిపై ఎక్కించి వైకుంఠం వైపు బయలుదేరారు.
అప్పుడు ధ్రువుడు, “ఓ నారాయణ సేవకులారా! నా కన్నతల్లిని విడిచి నేను రాలేను,” అని అన్నాడు. అప్పుడు వారు తమ ముందున్న దివ్యవిమానంపై అతని తల్లిని చూపించారు. ఆనందంతో ధ్రువుడు నారాయణ వదం చేరాడు.
